Áríðandi tilkynning
Skattadagadal september
10.9.2018
10

Lokaskiladagur atvinnumanna á lögaðilaframtölum

17

Eindagi staðgreiðslu vegna ágúst

Eindagi fjársýsluskatts vegna ágúst

19
Morgunverðarfundur FB 

28

Álagning lögaðila

Heim  >  Fréttir  //  Úrskurðir frá Yfirskattanefn hlutabréfaeign o.fl.

FRÉTTIR

Úrskurðir frá Yfirskattanefn hlutabréfaeign o.fl.










 

Úrskurður nr. 197/2017

Atvinnurekstur
Hlutabréfaeign

Ekki var fallist á með kæranda að telja bæri eignarhald og umsýslu hans með hlutabréf í X hf. til atvinnurekstrar eða sjálfstæðrar starfsemi í skattalegu tilliti. Kom m.a. fram í því sambandi að við ákvörðun þess, hvort um atvinnurekstur væri að ræða, hefði einkum verið horft til þess í úrskurðaframkvæmd hvort um sjálfstæða starfsemi væri að ræða sem rekin væri reglubundið og í nokkru umfangi í þeim efnahagslega tilgangi að skila hagnaði. Í tilviki kæranda væri ekki fyrir að fara neinni reglubundinni starfsemi á sviði hlutabréfaviðskipta. Þá væri um að ræða eignarhald að hlutabréfum í hlutafélagi sem kærandi virtist hafa átt hlut í frá árinu 2000, þ.e. frá stofnári félagsins, og kærandi frá öndverðu hagað skattskilum sínum miðað við að um fjárfestingu utan rekstrar hefði verið að ræða eða allt til ársins 2014. Var kröfum kæranda hafnað. 


Úrskurður nr. 199/2017 

Virðisaukaskattur
Innskattur
Sérstök skráning
Málsmeðferð
Álag á virðisaukaskatt

Kærandi í máli þessu var skráður sérstakri skráningu í grunnskrá virðisaukaskatts vegna byggingar fasteignar og síðar frjálsri skráningu vegna útleigu hluta eignarinnar. Deilt var um þá ákvörðun ríkisskattstjóra að lækka áður fenginn innskatt kæranda af kostnaði við byggingu fasteignarinnar vegna þeirra breytinga á forsendum fyrir frádráttarrétti innskatts að fasteignin hafði verið seld C ehf. á árinu 2012 án þess að það félag hefði verið bært til að yfirtaka skyldu til leiðréttingar innskatts vegna eignarinnar. Nánar tiltekið var ágreiningur um þá afstöðu ríkisskattstjóra að kæranda bæri að endurgreiða fenginn innskatt vegna þess hluta fasteignarinnar, sem ekki hefði verið nýttur í skattskyldri starfsemi, þ.e. útleigu með frjálsri skráningu, án tillits til ákvæða í IV. kafla reglugerðar nr. 192/1993 varðandi ákvörðun á leiðréttingarfjárhæð innskatts. Byggði ríkisskattstjóri í því sambandi einkum á ákvæðum í 3. gr. reglugerðar nr. 577/1989 um bankaábyrgð sem byggingaraðili skal leggja fram við þargreindar aðstæður vegna sérstakrar skráningar sinnar. Yfirskattanefnd féllst ekki á þessa túlkun ríkisskattstjóra og benti í því sambandi m.a. á að samkvæmt beinu orðalagi síðastnefnds reglugerðarákvæðis væri ekki mælt fyrir um skyldu byggingaraðila, sem skráður væri sérstakri skráningu, til endurgreiðslu virðisaukaskatts á þeim grundvelli sem ríkisskattstjóri teldi. Þá þóttu samræmisrök eindregið mæla gegn því að byggingaraðilar yrðu taldir undir aðrar reglur settir en skráðir aðilar almennt hvað varðaði skyldu til leiðréttingar innskatts, ef breyting yrði á forsendum innskattsfrádráttar í rekstri þeirra, hvað sem liði atvikum varðandi þann forsendubrest. Var leiðréttingarfjárhæð vegna innskatts lækkuð verulega, en kröfu kæranda um niðurfellingu álags var hafnað. 


Úrskurður nr. 200/2017 

Skattrannsókn
Lágskattaríki
Teknategund
Óvenjuleg skipti í fjármálum
Málsmeðferð
Álag

Í framhaldi af rannsókn skattrannsóknarstjóra ríkisins á skattskilum kæranda árin 2005-2009 endurákvarðaði ríkisskattstjóri áður álögð opinber gjöld kæranda vegna tekjuáranna 2006, 2007 og 2008. Í málinu var m.a. deilt um þá ákvörðun ríkisskattstjóra að færa kæranda til tekna í almennu skattþrepi tekjuskatts greiðslur frá X Ltd., sem skráð var á Bresku Jómfrúreyjum, sem kærandi hafði tilfært sem arð frá félaginu í skattframtölum sínum. Í ljósi þess sem fyrir lá um starfsemi X Ltd. á því tímabili sem málið varðaði, og þar sem kærandi hafði ekki lagt fram nein samtímagögn, svo sem afrit stjórnarsamþykkta, til stuðnings kröfu sinni, var kærandi ekki talinn hafa sýnt fram á að virða bæri greiðslur X Ltd. til hans í heild eða að hluta sem arðgreiðslur. Þá var kærandi sömuleiðis ekki talinn hafa sýnt fram á með gögnum að vaxtatekjur vegna lánveitingar hans til Y ehf. á árinu 2006 tilheyrðu í reynd X Ltd. Var því ekki hróflað við tekjufærslu ríkisskattstjóra á vaxtatekjunum í skattframtali kæranda árið 2007. Á hinn bóginn var sú ákvörðun ríkisskattstjóra að færa kæranda til tekna söluhagnað vegna sölu Z Ltd., félags í eigu kæranda sem skráð var á Bresku Jómfrúreyjum, á hlutabréfum í E hf. og G hf. á árinu 2006 felld niður. Kom fram að gögn málsins, þar með talið tilkynningar Kauphallar Íslands, bentu eindregið til þess að Z Ltd. hefði verið kaupandi hlutanna í öndverðu. Var ríkisskattstjóri ekki talinn hafa sýnt fram á það að skattleggja bæri söluhagnað vegna sölu hlutabréfanna hjá kæranda persónulega. Kröfu kæranda um niðurfellingu 25% álags var hafnað og kröfu hans um útreikning dráttarvaxta var vísað frá yfirskattanefnd. 

  sjá nánar um úrskurði yfirskattanefndar hér. 
Leita í fréttum Frá árinu: Leitarorð:
Fyrri 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15  ... Næsta 
  • xx
    Morgunverðarfundur FB
    17.9.2018
    Morgunverðarfundur verður haldinn á Grand Hótel, miðvikudaginn  19.september 2018
  • xx
    Úrskurðir YSKN Duldar arðgreiðslur o.fl
    10.9.2018
    Hlekkur hér á : https://yskn.is/   Úrskurður nr. 113/2018  Dánarbætur  Kærandi, sem fékk greiddar bætur á grundvelli 6. gr. laga um félagslega aðstoð nr. 99/2007 vegna andláts maka á árinu 2014, hélt því fram að um greiðslu skattfrjálsra dánarbóta væri að ræða, sbr. 2. tölul. 28. gr. laga nr. 90/2003. Í úrskurði yfirskattanefndar var rakið að bætur samkvæmt 6. gr. laga nr. 99/2007 ættu rót sína að rekja til svonefndra ekkjubóta sem teknar voru upp á árinu 1946. Var gerð grein fyrir forsögu slíkra bóta og bent á að í löggjöf á sviði almannatrygginga hefði ávallt verið gerður greinarmunur á annars vegar dánarbótum vegna slysa og hins vegar hinni sérstöku tegund bóta vegna andláts maka sem upphaflega nefndist ekkjubætur. Í skattframkvæmd hefði óslitið og um langan aldur verið byggt á því að ekkju- og ekklabætur væru skattskyldar og féllu ekki undir undanþáguákvæði skattalaga vegna greiðslu dánarbóta. Var kröfum kæranda hafnað.  Úrskurður nr. 114/2018  Lánveiting einkahlutafélags til tengds aðila Duldar arðgreiðslur Álag Kærandi var framkvæmdastjóri og stjórnarmaður X ehf. og eigandi alls hlutafjár í félaginu. Ríkisskattstjóri færði kæranda til tekna meintar óheimilar lánveitingar frá félaginu á árunum 2012, 2013 og 2014, en kærandi hélt því fram að greiðslurnar væru að verulegu leyti endurgjald fyrir fasteign erlendis sem kærandi hefði selt X ehf. á árinu 2012. Í úrskurði yfirskattanefndar var m.a. bent á að kærandi hefði eignfært fasteignina í skattframtölum sínum þau ár sem málið varðaði og að hvorki í bókhaldsgögnum né skattskilum X ehf. fyrir sömu ár kæmi neitt fram um að félagið hefði keypt fasteignina af kæranda. Þóttu skýringar kæranda á ástæðum þess að svo hefði til tekist ekki trúverðugar. Þá varð ekki séð að neinar meginbreytingar hefðu orðið á notkun fasteignarinnar í kjölfar hinna ætluðu viðskipta með hana. Þá var ekki fallist á með kæranda að skattleggja bæri tilteknar greiðslur X ehf. til hans á árinu 2013 sem arðgreiðslur þótt reikningslegt svigrúm hefði verið til arðsúthlutunar úr félaginu, enda hafði engin formleg ákvörðun um úthlutun arðs verið tekin á árinu 2013 í samræmi við lagareglur þar að lútandi og engin grein verið gerð fyrir meintri arðgreiðslu í ársreikningi og skattskilum X ehf. vegna þess árs. Var kröfum kæranda hafnað, þar með talið kröfu hans um niðurfellingu 25% álags  Úrskurður nr. 116/2018  Skattaleg heimilisfesti Skattrannsókn Málsmeðferð Í máli þessu sætti kæru úrskurður ríkisskattstjóra um skattalega heimilisfesti og skattskyldu kæranda þar sem ríkisskattstjóri taldi kæranda hafa borið fulla og ótakmarkaða skattskyldu á Íslandi árin 2007 til 2010 þrátt fyrir að hafa verið með skráð lögheimili á Máritaníu umrædd ár. Í úrskurði yfirskattanefndar kom fram að nauðsyn bæri ekki til sérstaks úrskurðar um heimilisfesti á grundvelli 2. mgr. 1. gr. laga nr. 90/2003 væri litið svo á að gjaldandi bæri skattskyldu samkvæmt 2. tölul. 1. mgr. 1. gr. laganna þrátt fyrir flutning úr landi, enda kæmi ekki til kasta þess ákvæðis nema óumdeilt væri – eða a.m.k. ekki gerður ágreiningur um – að gjaldandi hefði fellt niður heimilisfesti sitt hér á landi. Var fallist á með kæranda að breyting hefði orðið á forsendum ríkisskattstjóra við meðferð málsins sem hefði verið fallin til að tálma því að kærandi gæti neytt andmælaréttar síns. Þá var ekki talið að málið hefði verið rannsakað nægjanlega með tilliti til heimilisfestis kæranda og mögulegrar búsetu hans á Spáni á umræddu tímabili. Voru slíkir annmarkar taldir vera á ákvörðun ríkisskattstjóra og boðun hennar að fella bæri ákvörðunina úr gildi með öllu. 
  • xx
    Framtalsskil lögaðila
    21.8.2018
  • xx
    Úrskurður Yfirskattanefndar Endurgreiðsla vsk
    15.5.2018
    Úrskurður nr. 73/2018   Endurgreiðsla virðisaukaskatts vegna íbúðarhúsnæðis Borun eftir heitu vatni Kærandi fór fram á endurgreiðslu virðisaukaskatts af vinnu bormanna við borun eftir heitu vatni til húshitunar. Yfirskattanefnd benti á að endurgreiðsluákvæði virðisaukaskattslaga girtu fyrir að virðisaukaskattur af vinnu stjórnenda skráningarskyldra vinnuvéla fengist endurgreiddur. Gæti krafa kæranda því ekki náð fram að ganga að því leyti sem hún varðaði virðisaukaskatt af vinnu stjórnanda jarðbors sem notaður var við borun á landi kæranda. Þá þótti mega slá því föstu, í ljósi orðalags endurgreiðsluákvæða, að endurgreiðslan tæki ekki til vinnu við önnur verk en þau sem telja mætti eðlilegan þátt í byggingu íbúðarhúsnæðis og frágang verkstaðar (lóðar) og að sömu viðmiðanir giltu um endurbætur og viðhald íbúðarhúss. Yrði því hvorki játaður þrengri né ríkari réttur til endurgreiðslu af vinnu við endurbætur og viðhald en af vinnu við nýbyggingu. Þar sem hvorki varð séð að vinna við öflun jarðvarma á landi kæranda gæti talist venjulegur þáttur í framkvæmdum við íbúðarhús hans né að hún tengdist nánasta umhverfi hússins var kröfu kæranda hafnað. 
  • xx
    Úrskurður Yfirskattanefndar Söluhagnaður
    15.5.2018
    Úrskurður nr. 75/2018   Söluhagnaður, frestun skattlagningar  Jarðarsala Í máli þessu var deilt um það hvort kærendum, sem seldu bújörð ásamt hlunnindum, væri heimilt að færa hagnað af sölunni til lækkunar stofnverði íbúðarhúsnæðis. Þar sem talið var að lagaskilyrði um að seljandi hefði haft búrekstur á hinni seldu eign að aðalstarfi í a.m.k. fimm ár á síðastliðnum átta árum næst á undan söludegi væri ekki uppfyllt í tilviki kærenda var kröfu þeirra hafnað. 
  • xx
    Úrskurður Yfirskattanefndar Ívilnun mannslát
    15.5.2018
    Úrskurður nr. 76/2018   Ívilnun í sköttum  Mannslát  Málsmeðferð Kærandi óskaði eftir ívilnun í sköttum gjaldárið 2017 vegna andláts maka kæranda á sama ári. Ríkisskattstjóri hafnaði beiðninni á þeim forsendum að þar sem útfararkostnaður hefði fallið til á árinu 2017 væri réttur kæranda til lækkunar skattstofna vegna slíks kostnaðar við álagningu gjaldárið 2018. Yfirskattanefnd vísaði til þess að reynt hefði á viðhorf af þessum toga í úrskurðaframkvæmd, sbr. úrskurð yfirskattanefndar nr. 299/2014. Þá kom fram að niðurstaða ríkisskattstjóra samrýmdist ekki verklags- og vinnureglum embættisins sem gerð væri grein fyrir í fræðigrein í Tíund, fréttablaði ríkisskattstjóra. Úrskurður ríkisskattstjóra var felldur úr gildi og kæru kæranda vísað til ríkisskattstjóra til meðferðar og uppkvaðningar nýs úrskurðar. 
Finna bókara
Hrönn Laufdal
Sími
5341050
Netfang
grunnur(hjá)gbokhald.is
Sigríður Ósk Jónsdóttir
Sími
5172042
Netfang
sigga(hjá)profsteinn.is